پوشش مردان جهرم در زمان گذشته

لباس مردان جهرمی در قدیم عبارت بود از:آرخالق یا قبا – تنبان – پیراهن – شال – کلاه – سرداری – کفش
آرخالق :لباسهای بلندی بود که لبه آنها بر روی هم قرار می گرفت و به جای تکمه امروزی، از تکمه و مادگی برای بستن آن لبه ها استفاده می شد. تکمه قطعه ی قیطانی بود که در لبه دیگر لباس دوخته و تکمه در آن قرار می گرفت. قباها دارای دو جیب بزرگ بودند که در طرفین آن شبیه جیب های شلوارهای امروزی قرار داشتند. قباها را از هرگونه پارچه از قبیل (ترمه، استبرق={دیبا، که پارچه ای پر زرق و برق بوده} فاستونی و غیره) می دوختند. گاهی قباها را آستر می کردند تا ضخیم تر شود.

تنبان :شلوارهای بود نیفه دار که بندی از میان نیفه آن می گذشت. معمولا تنبان را از { دبیت } که رنگ سیاهی داشت می دوختند. پاچه تنبان کارگران معمولا گشاد تر بود.

پیراهن :با امروز تفاوت چندانی نداشت جز آنکه یقه آنها از کنار شانه با یک تکمه باز و بسته می شد.

شال : پارچه ای به پهنای نیم متر با طول متفاوت از یک متر تا چند متر، معمولا از چلوار سفید رنگ تهیه می شد و به دور کمر می بستند. افرادی که خود را سید و اولاد پیغمبر می دانستند، معمولا شال آنها کوتاه و سبز رنگ بود. شال ها بر حسب وضع اجتماعی افراد، ضخیم و یا نازک بسته می شد، شال افراد ماجراجو و گردن کلفت، کلفت تر و بزرگتر بود. جای (قمه، پیشتو{هفت تیر}، چوب، چپق، کیسه پول) همگی در شال بود.

کلاه:کلاه ها عموما از نمد و به شکل نیمکره یا استوانه توسط نمدمالها ساخته می شد.

سرداری:پالتوهای بلندی که گاهی با یقه و گاهی بدون یقه بود. سرداری ها چیندار بوده و در عقب چاکی داشتند.

کفش:کفش مردان عموما ملکی (گیوه) بود چون اُرسی در آن دوران معمول نبود کفش کارگران کلفت و محکم و کفش اعیان بسیار لطیف و دارای کف نازک بود

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *