نوشته‌ها

غار تادوان

غار تادوان یکی از بزرگترین غارھای ایران است. دھانه غار تادوان در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح رودخانه قره آغاج و ۱۲۰۰ متری از سطح دریاست. غار تادوان دارای یک دھانه است. طول غار ۲۰۰ متر است.
این غار در ۱۲۰ کیلومتری شرق شیراز، در کنار رودخانه معروف ( قره آغاج ) واقع شده است. دھانه این غار بسیار زیبا است و ابعاد آن در حدود ۲۰*۳۰ متر می باشد و درون آن شعبه ھای متعددی وجود دارد. پس از عبور از راھروی ورودی و دالانی باریک در سمت چپ، تالار بسیار بزرگی نمایان می شود که طول آن بیش از ۶۰ متر است. عمق یکی از شعبه ھای ا ین غار، که ظاھرا شعبه اصلی آن محسوب می شود، بیش از ۵۰۰ متر است و به یک باتلاق منتهی می گردد.
در میان مردم بومی، منطقه ای که غار در آن واقع شده است، به تنگ تادوان نیز شھرت دارد.جانورانی که در داخل غار تادوان زیست میکنند شامل خفاش، سوسری(حشره ای مثل سوسک) و نوعی عنکبوت ھستند. داستانھا و افسانه ھایی در بین اھالی منطقه رواج دارد . بطور مثال بسیاری بر ا ین عقیده ھستند که انتهای غار تادوان به خلیج فارس متصل است.
در مقابل غار، در کوه تعدادی خانه ھای قدیمی معروف به “خو نه گبرو” وجود دارد که به یکدیگر راه دارند و به دوران مادھا برمیگردد. در کتاب تادوان نوشته ا ند که قبلا در این مکان جنگل ھای بسیاری بوده و مارھای ز یادی در آن زیست میکردند و نام قدیم تادوان “ماردان ” بوده است. قسمت انتھایی غار محل زیست تعداد زیادی خفاش است که از فضولات آنھا تعداد زیادی سوسری تغذبه می کنند. قسمت عمده غار را باید خزیده و یا کلاغ پر طی کرد، بجز قسمت انتهایی که دارای تالار بسیار بزرگی به وسعت ۵۰ متر می باشد .
راه غار تادوان :
از شیراز به سمت جهرم بعد از شهر خفر دو راهی در (سمت راست جاده) قرار دارد. قبل از رسیدن به روستا و قبل از عبور از رودخانه باید پیاده روی کرد. به موازات رودخانه و در خلاف جهت آب به سمت غرب ، دھانه غار کمی بالاتر از سطح رودخا نه درون دیواره ھای شمالی قرار دارد.

%d8%aa%d8%a7%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%81%d8%b1-1372267574

%d8%aa%d8%a7%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%81%d8%b1-1372267574-1

%d8%aa%d8%a7%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86-1372267574

روستای تاریخی تادوان(خفر)

تادوان نام روستایی از توابع شهرستان جهرم است.این روستا در مسیر اصلی جاده شیراز – جهرم قرار دارد و روستای تادوان درقسمت جنوب شرقی وبه فاصله ۲۳کیلومتری ازمرکزبخش خفر واقع گردیده است.
روستای تادوان از قدیمی ترین روستاهای بخش خفر می باشد. قدمت این روستا به بیش از ٢۵٠٠ سال می رسد.آثار این روستا در زمینه تاریخی : حمام قدیمی نقاره خانه -خانه گبرها ـ پل قدیمی و … می باشند.غار بزرگ مشهوری به نام غار تادوان در این منطقه قرار گرفته، که یکی از بزرگترین غارهای طبیعی ایران است.

جلال طوفان درکتاب شهرستان جهرم درباره تادوان چنین مینویسد: “تادوان دردوران گذشته دارای شهرت فراوانی بوده است ومحصولات آن به اصفهان، یعنی پایتخت صفویان میرفته است”. تادوان به علت آب و هوای مطبوع ازقدیم جلب توجه سیاحان و اروپاییان میبوده و ازگرمای بندرعباس به باغستان های آن پناه میبرده اند. شاردن نیزمینویسد: “بین خفر و مخک، در نیم فرسخی سمت راست جاده، قصبه مشهوریست که ب نام تادوان میخوانند.این منطقه یکی از زیباترین مناطق فارس بوده و درانتهای جلگه خفر قراردارد. درکوهستان های مجاور آثار قصور( قصرها) قدیمه ونشانه هایی ازمساکن پرشکوه گذشته دیده میشود. از همه این قراین چنین برمی آید که قبل از استیلای عرب این نقطه اهمیت بسزایی داشته است. اهالی قصبه ، خرابه های زیبای بالای کوه ها را”خا نه گبران” میخوانند ودر قسمت دیگر روستا غارهایی وجود دارد که درجلوآن ها دیوارهایی ازسنگ و ساروج ساخته شده است.

آرامگاه جاماسب حکیم

ضلع شمالی آرامگاه :
که خوشبختانه سالمترین بخش این ساختمان می‌باشد کوتاه‌تر از دیگر دیواره‌های آرامگاه است و برروی یک صخره بناشده است و علت سالم ماندنش نیز دسترسی نداشتن به‌این دیواره است . در ارتفاع۴ متری این دیواره یک ردیف سنگ‌کاری برجسته نمایان است .

ضلع جنوبی آرامگاه :
که در دوران گذشته بلندترین دیواره آن بوده و بر اثر هجوم سودجویان آثار عتیقه قسمت اعظم دیوار ویران شده است .

ضلع شرقی آرامگاه :
که این دیواره هم براثر غارتگری سودجویان از دو موضع حفاری غیر مجاز شده و آسیب جبران‌ناپذیری را بر پیکره این اثر وارد کرده‌اند .

ضلع جنوبی آرامگاه :
که بلندترین دیواره این بنا را تشکیل می‌دهد ، نسبتا سالم مانده و تنها ردیف سنگ‌کاری‌ بالای آن خراب شده . گویا در دوران گذشته سازمان میراث فرهنگی داربست فلزی را در کنار این دیوار برپا کرده که بدون تعمیر و مرمت آن ، سال‌هاست که رها شده است . در میانه و گرداگرد آرامگاه درهر یک متر یک سوراخ مربع شکل تعبیه شده که احتمالا برای این ساخته شده است که اگر باران وارد بنا شد بتواند به‌راحتی از این سوراه‌ها خارج شود . در محفظه داخلی آرامگاه از کف تا سقف از سنگ و ساروج فشرده پرشده که بسیار سخت و محکم می‌باشد .
روی سقف آن یک سنگ ۸ ضلعی موجود بوده که به‌وسیله سنگ‌های تراش خورده به‌صورت یک مقبره درآمده بوده است که متاسفانه بر اثر چپاول سودجویان تنها ۳ الی ۴ ضلع آن باقی مانده است . چپاولگران در زیر همین سنگ مقبره از ۲ طرف بالا و پایین به‌صورت تونلی حفر کرده‌اند و از ظواهر امر پیدا است که سودجویان چیزی پیدا نکرده‌اند . زیرا درون چهاردیواری آرامگاه تماما از سنگ و ساروج پرشده است . طول و عرض هر دیوار از هر طرف ۵ متر و ۸۰ سانتی‌متر است که به‌صورت مربع و بسیار استادانه و با اصول معماری ساخته شده است . ارتفاع این آرامگاه مربع شکل در هرطرف ضلع متفاوت است .

به‌دلیل اینکه بر روی تپه که دارای شیب و سنگ‌های صخره‌ای است ایجاد شده است ارتفاع تغییر می‌کند . اما در ضلع غربی ارتفاع آن نزدیک به‌ ۷ متر می‌رسد که احتمالا ارتفاع این آرامگاه بیشتر از این بوده است که به‌تدریج ویران شده است .
ابعاد سنگ‌های تراش خورده آرامگاه با یکدیگر تفاوت دارند . احتمالا بر بالای مقبره ۸ ضلعی اتاقی بوده است که به‌صورت ۴ اتاقی بازساخته شده بود که شاید برروی همین مقبره آتشدانی برپا بوده است و از فواصل دور دیده می‌شده . برخی می‌گویند که این ساختمان آتشکده‌ای بوده که در جشن‌ها و مراسم ویژه از آن استفاده می‌شده است .
در حقیقت این آرامگاه در بین دیگر آثار باستانی ایران مضلوم واقع شده است و حتی نامی از آن برده نمی‌شود و تنها در کتاب اقلیم پارس نوشته آقای مصطفوی چند سطر جزئی درباره‌اش نوشته شده و دیگرکتاب‌ها تنها به‌نام قبر جاماسب اکتفا کرده‌اند . در پایین و گرداگرد تپه قبرهای دوران پس از اسلام به چشم می‌خورد . سنگ قبرهایی که تاریخ هجری قمری آن در حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ پیش می‌باشد و بر روی اکثر سنگ قبرها درخت سرو حک شده است و می‌توان حدس زد که پس از ورود اسلام اهالی روستای گاره مرده‌های خودرا در پایین آرامگاه جاماسب حکیم دفن می‌کرده‌اند اما پس از سال‌های ۱۱۵۰ هجری قمری قبرستان این روستا به‌جای دیگری انتقال داده شده است .
برای مثال برروی سنگ قبری تاریخ ۱۱۱۶ حک شده است . روی برخی سنگ قبرها اشکال و خطوط عربی و کوفی و اشعار فارسی از شاعران نامی و گمنام به‌چشم می‌خورد که متاسفانه این قبرها هم از دستبرد دزدان آثار باستانی در امان نبوده‌اند .
چندین سنگ نوشته بزرگ به‌صورت کتیبه به‌انواع خطوط کوفی ، عربی در پایین آرامگاه به‌صورت نامنظم برروی هم انباشته شده . در پایین تپه جوی آب پاک و زلالی جاری است که باغ‌ها و روستای گاره را مشروب می‌سازد . این آب از کاریز « قنات » گاره سرچشمه می‌گیرد .